Perisai Inflasi Malaysia Datang Dengan Harga RM40 Bilion

Malaysia telah berjaya membendung inflasi domestik walaupun berlaku lonjakan harga minyak global sebanyak 76.8%, namun kerajaan kini berdepan dengan beban fiskal yang semakin meningkat mencecah RM40 bilion serta prospek kenaikan kadar faedah.

Keberkesanan perlindungan ini diketengahkan dalam laporan terkini oleh OCBC Group Research, yang mendapati purata harga minyak mentah Brent berada pada paras USD87.87 setong antara Januari hingga September 2026. Walaupun dengan ketidaktentuan ini, inflasi teras Malaysia kekal stabil, bertahan pada 2.0% bagi kedua-dua tahun 2025 dan tahun terkini 2026. Inflasi utama juga sebahagian besarnya terkawal, hanya meningkat sedikit daripada 1.4% kepada 1.8% dalam tempoh yang sama.

Menurut penerbit asal, angka-angka ini sangat berbeza dengan persekitaran global di mana kos tenaga turun naik dengan ketara. Keupayaan kerajaan untuk mengekalkan pertumbuhan harga yang rendah berkait secara langsung dengan rejim subsidi bahan api dan kawalan harga yang agresif. Dengan bertindak sebagai penyerap kejutan, kerajaan telah melindungi isi rumah daripada kesan penuh pasaran tenaga yang melonjak, sekali gus menyekat kos pindahan yang lazimnya mendorong kenaikan harga barangan dan perkhidmatan.

Walau bagaimanapun, kos untuk kestabilan ini semakin jelas. Bil sebanyak RM40 bilion yang dikaitkan dengan subsidi ini memberi tekanan yang ketara kepada belanjawan negara. Dengan OCBC meramalkan inflasi utama akan mencecah 2.0% bagi baki tahun 2026 dan 2.1% pada tahun 2027, ruang fiskal kerajaan mungkin semakin mengecil. Ini berlaku seiring dengan jangkaan bahawa Bank Negara Malaysia akan menaikkan kadar faedah kepada 3.00% menjelang akhir tahun 2027 bagi menguruskan anjakan ekonomi yang lebih luas.

Bagi pengguna purata di Malaysia, ini membayangkan satu tempoh peralihan. Walaupun kesukaran segera akibat harga bahan api yang tinggi telah ditangguhkan—dengan harga tanpa subsidi kini berada pada RM4.37 bagi petrol dan RM5.27 bagi diesel—pengetatan ekonomi yang lebih luas mungkin akan menjelma tidak lama lagi dalam bentuk kos pinjaman yang lebih tinggi. Bagi PKS dan keluarga yang mempunyai pinjaman tertunggak, kenaikan kadar faedah ke arah 3.00% mungkin mengurangkan pendapatan boleh guna, yang berpotensi menjejaskan manfaat yang diperoleh daripada kawalan harga bahan api semasa.

Pekerja dan pelabur juga harus memerhatikan interaksi antara pertumbuhan KDNK sebenar yang kukuh pada 6.0% dan kadar pengangguran semasa pada 3.0%. Walaupun ekonomi kelihatan mantap, komitmen fiskal untuk mengekalkan peringkat harga bahan api semasa, seperti kadar RM1.99 di bawah BUDI95, menjadi lebih sukar untuk dijustifikasikan sekiranya kitaran komoditi global kekal tinggi lebih lama daripada yang dijangkakan. Pelabur harus mengambil maklum bahawa walaupun lebihan akaun semasa Malaysia menyediakan penampan yang tidak dimiliki oleh banyak rakan serantau, pergantungan kerajaan terhadap campur tangan fiskal mengehadkan keupayaannya untuk menggunakan modal di tempat lain.

Konteks yang lebih luas bagi situasi ini melibatkan tindakan mengimbangi antara mengekalkan kestabilan sosial melalui subsidi dan memastikan kelestarian fiskal jangka panjang. Sebelum tempoh ini, Malaysia mendapat manfaat daripada kedudukannya sebagai pengeksport bersih komoditi, yang menyediakan kecairan yang diperlukan untuk membiayai langkah-langkah ini. Menjelang masa hadapan, pihak berkepentingan akan memantau sama ada kerajaan mengekalkan peringkat subsidi khusus ini atau jika penamatan secara berperingkat tidak dapat dielakkan apabila kos RM40 bilion itu semakin membebankan kunci kira-kira negara.

Apa yang masih tidak pasti ialah garis masa tepat bagi anjakan seterusnya yang berpotensi dalam polisi subsidi dan sama ada kenaikan kadar faedah yang diramalkan akan mencukupi untuk membendung tekanan inflasi berpotensi yang kini hanya dilambatkan oleh kusyen bahan api semasa. Kesan jangka panjang terhadap corak penggunaan domestik masih menjadi persoalan terbuka bagi penganalisis pasaran.