கையுறை பங்குகள் மீது தொடர்ந்து எச்சரிக்கையுடன் இருக்கும் ஆர்ஹெச்பி (RHB)

மலேசிய கையுறை உற்பத்தித் துறையின் மீது தனது 'அண்டர்வெயிட்' (UNDERWEIGHT) தரவரிசையை ஆர்ஹெச்பி ரிசர்ச் (RHB Research) அதிகாரப்பூர்வமாகத் தக்கவைத்துள்ளது. சமீபத்திய காலாண்டு வருவாய் எதிர்பார்ப்புகளை விடச் சிறப்பாக இருந்தபோதிலும், இந்தத் துறையின் மீது எச்சரிக்கையாக இருக்கும்படி அது அறிவுறுத்தியுள்ளது.

ஜூன் காலாண்டு அறிக்கையில் முக்கிய நிறுவனங்கள் ஆய்வாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை விஞ்சியதற்கு, சராசரி விற்பனை விலையை (ASPs) மூலோபாய ரீதியாக உயர்த்தியதே முக்கிய காரணமாக அமைந்தது. அசல் வெளியீட்டாளரின் கூற்றுப்படி, மலேசிய கையுறை உற்பத்தியாளர்கள் இந்த விலை உயர்வை வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தியுள்ளதோடு, அக்டோபர் மாதத்தில் மேலும் சில மாற்றங்கள் நடைமுறைக்கு வரவுள்ளன. தொற்றுநோய்க்குப் பிந்தைய கடினமான சூழலில் நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு வரும் வேளையில், இந்த நடவடிக்கைகள் அவற்றின் நிதிநிலை அறிக்கைகளுக்குத் தற்காலிக ஊக்கத்தை அளித்துள்ளன.

இருப்பினும், இந்த ஆதாயங்கள் பெரும்பாலும் தற்காலிகமானவை என்று அந்த ஆய்வு நிறுவனம் கருதுகிறது. 2022-ஆம் ஆண்டு முதல் கையுறை தயாரிப்பாளர்களைப் பாதித்து வரும் கட்டமைப்பு ரீதியான அதிகப்படியான உற்பத்தித் திறன், இத்துறைக்கு இன்னும் மிகப்பெரிய தடையாக உள்ளது. உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் லாப வரம்புகளை நிலைப்படுத்த விலை நிர்ணய சக்தியைப் பயன்படுத்தினாலும், சீன உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து கடுமையான எதிர்ப்பைச் சந்தித்து வருகின்றனர். இந்த பிராந்தியப் போட்டியாளர்கள் விலை நிர்ணயத்தில் தொடர்ந்து பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துவதால், மலேசிய நிறுவனங்களால் தங்களின் செலவுகளை முழுமையாக சர்வதேச வாங்குபவர்களுக்கு மாற்ற முடியாமல் போகிறது.

ஆர்ஹெச்பி-ன் கூற்றுப்படி, அடிப்படை முரண்பாடு என்னவென்றால், உள்ளூர் நிறுவனங்கள் செயல்பாட்டுத் திறனை வெளிப்படுத்தினாலும், குறைந்த செலவில் உற்பத்தி செய்யும் மையங்களால் அவற்றின் சந்தைப் பங்கு அச்சுறுத்தப்படும் ஒரு போட்டிச் சுழலில் அவை சிக்கியுள்ளன. அக்டோபர் மாதத்தில் எதிர்பார்க்கப்படும் விலை உயர்வு, நீண்டகால சந்தை ஏற்றத்திற்கான அறிகுறியாக இல்லாமல், ஒரு தற்காப்பு நடவடிக்கையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

மலேசிய முதலீட்டாளர்களைப் பொறுத்தவரை, சமீபத்திய வருவாய் மேம்பாடுகளை ஒரு நிரந்தர மீட்சிக்கான அறிகுறியாகக் கருதுவது ஆபத்தானது என்பதை இந்த வளர்ச்சி உணர்த்துகிறது. ஒரு காலத்தில் உள்ளூர் பங்குச்சந்தையின் விருப்பமான துறையாக இது இருந்தபோதிலும், தற்போதைய சந்தைச் சூழல், கையுறைப் பங்குகளின் விலையில் ஏற்படும் எந்தவொரு ஏற்றமும் நிலையற்றதாக இருக்கலாம் என்பதையே காட்டுகிறது. இ உற்பத்தியாளர்களின் விநியோகச் சங்கிலி அல்லது தளவாடங்களில் ஈடுபட்டுள்ள உள்ளூர் சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு (SMEs), உற்பத்தியாளர்கள் விரிவாக்கத்தை விடச் சிக்கனத்திற்கும் செலவுக் குறைப்பிற்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதால், ஆதரவு சேவைகளுக்கான தேவை குறைவாகவே இருக்கலாம் என்று இந்த அணுகுமுறை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மலேசியத் தொழிலாளர்களைப் பொறுத்தவரை, குறிப்பாக கையுறை உற்பத்தி முக்கிய பொருளாதார காரணியாக இருக்கும் உற்பத்தி மையங்களில் பணிபுரிபவர்களுக்கு, இது நீண்டகால ஊதிய தேக்கம் அல்லது துறையில் வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சி குறைவாக இருப்பதையே குறிக்கிறது. தேசிய வேலையின்மை விகிதம் 520,300 நபர்களைக் குறிக்கும் வகையில் 3.0 சதவீதமாக நிலையாக இருக்கும் நிலையில், கையுறைத் துறையின் முழுமையான மீட்சி இல்லாதது, தற்போதைய பொருளாதாரச் சுழற்சியில் புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதில் ஒரு முக்கிய உந்துசக்தியாகச் செயல்படுவதற்கான அதன் திறனைக் குறைக்கிறது.

ஆண்டுக்கு ஆண்டு 6.0 சதவீத உண்மையான ஜிடிபி வளர்ச்சியுடன், மீண்டெழும் தேசியப் பொருளாதாரப் பின்னணியில் இந்தச் செய்தி வெளியாகியுள்ளது. பரந்த மலேசியப் பொருளாதாரம் 1.9 சதவீத பணவீக்க விகிதத்துடன் பயனடைந்தாலும், கையுறைத் துறை மட்டும் விதிவிலக்காகவே உள்ளது. லிட்டருக்கு RM5.27 டீசல் விலை மற்றும் அடுக்குமுறை பெட்ரோல் மானியங்கள் போன்ற தற்போதைய எரிபொருள் விலைகளால் பாதிக்கப்படும் போக்குவரத்து மற்றும் தளவாடச் செலவுகள் உள்ளிட்ட பரந்த மேக்ரோ சூழலையும் உற்பத்தியாளர்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

எதிர்காலத்தைப் பொறுத்தவரை, மலேசிய உற்பத்தியாளர்கள் அக்டோபர் மாத விலை உயர்வை, சீன நிறுவனங்களிடம் பெரும் அளவிலான வர்த்தகத்தை இழக்காமல் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்த முடியுமா என்பதைப் பங்குதாரர்கள் கவனிப்பார்கள். விலை நிர்ணய உத்தி தோல்வியுற்றால், அது நீண்ட காலமாக அதிக உற்பத்தி மாதிரிகளை நம்பியிருக்கும் நிறுவனங்களை மேலும் ஒருங்கிணைப்பு அல்லது உத்தி மாற்றத்திற்குத் தள்ளக்கூடும்.

வரவிருக்கும் விலை உயர்வுக்குப் பதிலடியாகச் சீனப் போட்டியாளர்கள் தங்கள் விலையை மேலும் குறைத்தால், இந்த உற்பத்தியாளர்களால் தங்களின் சந்தைப் பங்கைத் தக்கவைக்க முடியுமா என்பது இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. தொழில்துறையானது அதிக உற்பத்தி அடிப்படையிலான மாதிரியிலிருந்து, கூடுதல் மதிப்பு கொண்ட மாதிரியாக மாறுவதற்கான நீண்டகால திறன் என்பது, ஆய்வாளர்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்கள் இரு தரப்பினருக்கும் இன்னும் ஒரு புதிராகவே உள்ளது.